آیدا در آینه - سامان منتظری

“آیدا در آینه”

دکلمه این شعر از احمد شاملو، نقطه الهام ساخت این عطر بوده است.

آیدا شاملو، در زندگی احمد شاملو به مثابه نوری بود که به تاریکی‌های زندگی‌اش تابید.

آیدا در آینه، عطریست پر از اغواگری. با الهام از عشقی منحصر به فرد و حقیقی که در تاریخ جاودانه شد. این عشق آن‌چنان گیرا و ویژه بود که هنوز آیدا و احمد را هم‌زمان به یاد می‌آوریم؛ گویی رخ دادن این عشق هویتی تازه به زندگی آن‌ها بخشید و به آن‌ها معنایی تازه اعطا کرد.

آیدا در آینه فضایی نسبتا پودری، تمیز به همراه روایح ماسکی گورماند دارد. چندان شیرین نیست، و شیرینی اندک آن نرم و ملایم است. رگه‌هایی از بوی ترش و خنک در آن حس می‌شود.

هویت ایرانی و کلاسیک در آن کاملا مشهود است و تداعی کننده فضای خانه‌ای است متعلق به دهه 1340 در تهران، از آن خانه‌های قدیمی باصفا و دنج، با حیاط تمیز و آب پاشی شده، نور آفتاب به روی حوض آن افتاده و بوی گل‌های باغچه فضا را پر کرده است. پشت پنجره یک میز چوبی است، صدای هم زدن لیوان شربت به گوش می‌رسد و زنی که عینک به چشم دارد و در حال مطالعه کتابی است که به تازگی خریده است. یک ظرف میوه روبرویش گذاشته و بوی پوست پرتقال و توت فرنگی به مشام می‌رسد.