مجنون - سامان منتظری

لیلی و مجنون

از شعر تا عطر

روایات متعدد است

ولی، رُخش را در ماه می‌دید

دستانش

چشمانش

عطر گیسوانش

و لیلی‌ای که فقط به دیده او لیلی بود.

عشقی که در نرسیدن معنی یافت

افسانه گشت

و سالیان سال دهان به دهان، داستان دیوانه‌ای که رخ دخترکی را در ماه می‌دید، نقل محافل بود.

دختری با خال بزرگی کنج لب

خالی که هیچ وقت به چشم معشوقش نیامد.

عده‌ای گویند دختری زیبا روی و طناز می‌نمود، دیگران گویند چاق و بدترکیب بود.

ولی با هر شمایلی که بود

خالصانه عاشق مردی بود

که دلباخته حقیقتی بود؛ ورای تصورات ما

دلباخته حقیقت یک زن

لیلی و مجنون

دو عطر ساخته شده به استایل شیپغ

و برداشتی آزاد از حقیقت عشقی ناکام

دو عطری که در رایحه پارادوکس یکدیگرند، و در عین حال مکمل.

به مانند هوا و آتش

“هرچقدر لیلی آرام و دل نشین بود

مجنون دیوانه و مست لیلی

وقتی لیلی از جایی گذر می‌کرد و مجنون خبردار می‌شد

خاکی که لیلی بر روی آن قدم گذاشته بود را می‌بوسید…”

مجنون عطری‌ست ساخته شده بر پایه عود و رام و شرقی

و لیلی عطری بر پایه انجیر، برگ انجیر و برگ نارنج است.